Kantata BWV 76

Opis kantaty =>    Powrót do wyboru kantat =>

Die Himmel erzählen die Ehre Gottes

Erster Teil

Die Himmel erzählen die Ehre Gottes,
und die Feste verkündiget seiner Hände Werk.
Es ist keine Sprache noch Rede, da man nicht ihre Stimme höre.

So lässt sich Gott nicht unbezeuget!
Natur und Gnade redt alle Menschen an:
Dies alles hat ja Gott getan,
Dass sich die Himmel regen
Und Geist und Körper sich bewegen.
Gott selbst hat sich zu euch geneiget
Und ruft durch Boten ohne Zahl:
Auf, kommt zu meinem Liebesmahl!



Hört, ihr Völker, Gottes Stimme,
Eilt zu seinem Gnadenthron!
Aller Dinge Grund und Ende
Ist sein eingeborner Sohn:
Dass sich alles zu ihm wende.

Wer aber hört,
Da sich der größte Haufen
Zu andern Göttern kehrt?
Der ältste Götze eigner Lust
Beherrscht der Menschen Brust.
Die Weisen brüten Torheit aus,
Und Belial sitzt wohl in Gottes Haus,
Weil auch die Christen selbst von Christo laufen.



Fahr hin, abgöttische Zunft!
Sollt sich die Welt gleich verkehren,
Will ich doch Christum verehren,
Er ist das Licht der Vernunft.


Du hast uns, Herr, von allen Straßen
Zu dir geruft
Als wir im Finsternis der Heiden saßen,
Und, wie das Licht die Luft
Belebet und erquickt,
Uns auch erleuchtet und belebet,
Ja mit dir selbst gespeiset und getränket
Und deinen Geist geschenket,
Der stets in unserm Geiste schwebet.
Drum sei dir dies Gebet demütigst zugeschickt:


Es woll uns Gott genädig sein
Und seinen Segen geben;
Sein Antlitz uns mit hellem Schein
Erleucht zum ewgen Leben,
Dass wir erkennen seine Werk,
Und was ihm lieb auf Erden,
Und Jesus Christus' Heil und Stärk
Bekannt den Heiden werden
Und sie zu Gott bekehren!

Zweiter Teil



Gott segne noch die treue Schar,
Damit sie seine Ehre
Durch Glauben, Liebe, Heiligkeit
Erweise und vermehre.
Sie ist der Himmel auf der Erden
Und muss durch steten Streit
Mit Hass und mit Gefahr
In dieser Welt gereinigt werden.


Hasse nur, hasse mich recht,
Feindlichs Geschlecht!
Christum gläubig zu umfassen,
Will ich alle Freude lassen.


Ich fühle schon im Geist,
Wie Christus mir
Der Liebe Süßigkeit erweist
Und mich mit Manna speist,
Damit sich unter uns allhier
Die brüderliche Treue
Stets stärke und verneue.


Liebt, ihr Christen, in der Tat!
Jesus stirbet für die Brüder,
Und sie sterben für sich wieder,
Weil er sich verbunden hat.


So soll die Christenheit
Die Liebe Gottes preisen
Und sie an sich erweisen:
Bis in die Ewigkeit
Die Himmel frommer Seelen
Gott und sein Lob erzählen.


Es danke, Gott, und lobe dich
Das Volk in guten Taten;
Das Land bringt Frucht und bessert sich,
Dein Wort ist wohlgeraten.
Uns segne Vater und der Sohn,
Uns segne Gott, der Heilge Geist,
Dem alle Welt die Ehre tu,
Für ihm sich fürchte allermeist
Und sprech von Herzen: Amen.
Niebiosa opowiadają chwałę Bożą

Część pierwsza
1. Chór
Niebiosa opowiadają chwałę Bożą,
a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.
Nie masz języka ani mowy, gdzieby ich głosu słychać nie było. (Ps 19, 2 i 4)

2. Recitativo
Bóg nam znaków swoich nie poskąpi!
Natura z łaską przejawem dzieł Bożych:
On to sam przecie wszystko dla nas stworzył,
Że niebiosa wysoko nad nami górują
A duch i ciało w ruchu się znajdują.
Bóg oto sam tu do was z nieba zstąpił
I przez posłów wzywa w wielkiej ich ilości:
Wstańcie i chodźcie na ucztę miłości!

3. Aria
Ludy, słuchajcie głosu Boga swego:
Spieszcie do tronu Jego łask widomych!
Wszystkich rzeczy grunt i cel
Jego Syn jednorodzony:
Niechaj świat nawróci się.

4. Recitativo
Ale kto usłyszy,
Że się ku innym bogom
Zwraca naród pyszny?
Bożek najstarszy własnych żądz zniewolił
Serca człowiecze ku srogiej niedoli.
Mędrcy głupocie hołdować gotowi,
A dom jest Boży oddan Belialowi,
Bo chrześcijanie gradzą Chrystusową drogą.

5. Aria
Odejdź precz, szatańskie plemię!
Choćby świat utonął w błędzie,
Pójdę za Chrystusem wszędzie,
Światło z Nim spływa na ziemię.

6. Recitativo
Po wszystkich drogach nas, szukałeś Panie,
I głośno wołałeś,
Gdyśmy do pogan poszli na wygnanie,
I światło dałeś
By nasz oddech ożył,
By nam się stało żywota światłością,
Bo łaską Twoją ono przesączone
I Duchem Twoim na wskroś przepełnione,
Co w dusze nasze zstępuje z lubością.
W takich przed Tobą modłach się ukorzym:

7. Chorał
Bóg niech łaskę dać nam raczy
I niech błogosławi nam.
Niech oblicze Jego drogę nam wyznaczy
Do życia wiecznego bram,
Byśmy dzieła Jego znali,
By się sława Jego niosła,
By poganie też poznali,
Jaka jest w Nim siła wzniosła,
By do Boga ich przywiodła!

Część druga
8. Sinfonia

9. Recitativo
Błogosław Boże swoją wierną trzodę,
By chwałę Twoją głosiła,
A wiarą swą i pobożnością
Ją jeszcze pomnożyła.
Ona niebem jest na ziemi,
A więc z wszelką przeciwnością
Walczyć trza o jej urodę
Siłami wszelkiemi.

10. Aria
O plemię wrogie! Nienawiścią swoją
Ile chcesz nękaj biedną duszę moją!
By Chrystusa z wiarą spotkać,
Wszelką radość mogę oddać.

11. Recitativo
W duchu już czuję,
Jak mi Chrystus drogi
Miłości swojej słodycz ofiaruje,
A manna Jego wybornie smakuje,
Żeby wierności stan braterskiej błogi
Zapanował tu na ziemi
I wzmacniał się stale siłami nowemi.

12. Aria
Chrześcijaninie, kochaj szczerze!
Jezus poniósł śmierć za ciebie,
Byś sam umrzeć mógł dla siebie
Ciężar twój na siebie bierze.

13. Recitativo
Niechaj wszyscy chrześciajnie
Miłość Bożą wysławiają,
Której stale tu doznają,
Póki wieczność nie nastanie,
Kiedy niebios orszak cały
Zabrzmi pieśnią Bożej chwały.

14. Chorał
Dzięki niech składa i Boga wysławia
Lud dobrych dzieł swych siłą.
Ziemia jest żyzna i wciąż się odnawia,
Słowo Twe dobrze trafiło.
Niechaj Bóg nas błogosławi,
Ojciec, Syn i święty Duch,
Niech się niesie Jego chwała,
A ty na kolanach dwóch
Powiedz w sercu: Amen.