Kantata BWV 158

Opis kantaty =>    Powrót do wyboru kantat =>

Der Friede sei mit dir


Der Friede sei mit dir,
Du ängstliches Gewissen!
Dein Mittler stehet hier,
Der hat dein Schuldenbuch
Und des Gesetzes Fluch
Verglichen und zerrissen.
Der Friede sei mit dir,
Der Fürste dieser Welt,
Der deiner Seele nachgestellt,
Ist durch des Lammes Blut bezwungen und gefällt.
Mein Herz, was bist du so betrübt,
Da dich doch Gott durch Christum liebt!
Er selber spricht zu mir:
Der Friede sei mit dir!


Welt, ade, ich bin dein müde,
Welt, ade, ich bin dein müde,
Salems Hütten stehn mir an,
Ich will nach dem Himmel zu,
Wo ich Gott in Ruh und Friede
Da wird sein der rechte Friede
Ewig selig schauen kann.
Und die ewig stolze Ruh.
Da bleib ich, da hab ich Vergnügen zu wohnen,
Welt, bei dir ist Krieg und Streit,
Nichts denn lauter Eitelkeit;
Da prang ich gezieret mit himmlischen Kronen.
In dem Himmel allezeit
Friede, Freud und Seligkeit.


Nun, Herr, regiere meinen Sinn,
Damit ich auf der Welt,
So lang es dir, mich hier zu lassen, noch gefällt,
Ein Kind des Friedens bin,
Und lass mich zu dir aus meinen Leiden
Wie Simeon in Frieden scheiden!
Da bleib ich, da hab ich Vergnügen zu wohnen,
Da prang ich gezieret mit himmlischen Kronen.


Hier ist das rechte Osterlamm,
Davon Gott hat geboten;
Das ist hoch an des Kreuzes Stamm
In heißer Lieb gebraten.
Des Blut zeichnet unsre Tür,
Das hält der Glaub dem Tode für;
Der Würger kann uns nicht rühren.
Alleluja!

Pokój niechaj będzie z tobą

1. Recitativo
Pokój niechaj będzie z tobą,
Zatrwożone me sumienie!
Pośrednika masz przed sobą,
Który grzechów twych rachunek
długi spłacił, od przekleństwa
Prawa cię wybawił.
Pokój niechaj będzie z tobą,
Bo świata tego książęta,
Co dusza się twoja ich lęka,
Baranka zmogła krew święta.
Serce me, czemu się smucisz,
Gdy Bóg cię krwią swoją odkupił!
Jego to samego słowo:
Niechaj pokój będzie z tobą!

2. Aria i chorał
Żegnaj, świecie, mam cię dość,
Żegnaj świecie, mam cię dość
Trzeba mi namiotów w Salem,
Bo do nieba iść już chcę,
Tam, gdzie cisza jest i pokój
Prawdziwy odnajdę spokój
I Boga oglądać w chwale
Będę przez wszystkie dnie.
Przed Boskim zamieszkam tronem,
Bo strach i wojna na świecie,
Co marnością jeno przecie.
Bóg da mi niebios koronę.
A w niebiesiech przez czas cały
Pokój i Twojej blask chwały.

3. Recitativo
Panie, udziel łask swych zdroju,
Bym, póki żyć mi pisane
Na tej ziemi opłakanej,
Zawsze był synem pokoju.
Daj, bym jak Symeon stary
Życia zdjął z ramion ciężary!
Przed Boskim zamieszkam tronem,
Bóg da mi niebios koronę.

4. Chorał
Oto Baranek prawdziwy,
Przez Boga ofiarowany,
Który na krzyżu straszliwym
Ogniste cierpiał rany.
Jego krew drzwi oznaczyła,
W niej wiary naszej jest siła.
Nie straszny nam już dusiciel.
Alleluja!