Kantata BWV 167

Opis kantaty =>   Powrót do wyboru kantat =>

Ihr Menschen, rühmet Gottes Liebe


Ihr Menschen, rühmet Gottes Liebe
Und preiset seine Gütigkeit!
Lobt ihn aus reinem Herzenstriebe,
Dass er uns zu bestimmter Zeit
Das Horn des Heils, den Weg zum Leben
An Jesu, seinem Sohn, gegeben.


Gelobet sei der Herr Gott Israel,
Der sich in Gnaden zu uns wendet
Und seinen Sohn
Vom hohen Himmelsthron
Zum Welterlöser sendet.
Erst stellte sich Johannes ein
Und musste Weg und Bahn
Dem Heiland zubereiten;
Hierauf kam Jesus selber an,
Die armen Menschenkinder
Und die verlornen Sünder
Mit Gnad und Liebe zu erfreun
Und sie zum Himmelreich in wahrer Buß zu leiten


Gottes Wort, das trüget nicht,
Es geschieht, was er verspricht.
Was er in dem Paradies
Und vor so viel hundert Jahren
Denen Vätern schon verhieß,
Haben wir gottlob erfahren.


Des Weibes Samen kam,
Nachdem die Zeit erfüllet;
Der Segen, den Gott Abraham,
Dem Glaubensheld, versprochen,
Ist wie der Glanz der Sonne angebrochen,
Und unser Kummer ist gestillet.
Ein stummer Zacharias preist
Mit lauter Stimme Gott vor seine Wundertat,
Die er dem Volk erzeiget hat.
Bedenkt, ihr Christen, auch, was Gott an euch getan
Und stimmet ihm ein Loblied an!


Sei Lob und Preis mit Ehren
Gott Vater, Sohn, Heiligem Geist!
Der woll in uns vermehren,
Was er uns aus Genad verheißt,
Dass wir ihm fest vertrauen,
Gänzlich verlassn auf ihn,
Von Herzen auf ihn bauen,
Dass unsr Herz, Mut und Sinn
Ihm festiglich anhangen;
Darauf singn wir zur Stund:
Amen, wir werdns erlangen,
Gläubn wir aus Herzens Grund.
Niech ludzie oddadzą cześć Bożej miłości

1. Aria
Niech ludzie oddadzą cześć Bożej miłości
I niech wielbią dobroć Jego!
Chwalcie Go w serca czystości,
Żeby dnia On nam pewnego
Dał swe życie i zbawienie
U Jezusa, Syna swego, wiekuiste ukojenie.

2. Recitativo
Chwała nich będzie Bogu Izraela,
Który swą łaską nas obdarzyć raczył,
A Syna nam swego
Od tronu Bożego
Na zbawcę przeznaczył.
Najpierw jednak przyszedł Jan,
Żeby drogę wielkich zmian
Zbawcy przygotować,
Potem Jezus przyszedł sam,
Żeby nędzny ród człowieczy,
Który przeciw Niemu zgrzeszył
Łaską odkupić skruszony
I do nieba mu drogę pewną utorować.

3. Aria (Duetto)
W Bogu fałsz się nie ostanie,
Jak obieca, tak się stanie.
Co powiedział ojcom naszym
W raju przed wiekami
Tego żeśmy doczekali
teraz między nami.

4. Recitativo
Dziecię w łonie się poczęło,
Kiedy się wypełnił czas,
To Abrahamowe dzieło,
Od Boga przepowiedziane,
Jak blask słońca najjaśniejszy jest nam dzisiaj dane,
Nasze troski nikną wraz.
Zachariasz niemowa sławi
Głosem mocnym Boży cud,
Który zesłał na swój lud.
Wejrzyjcie, chrześcijanie, co wam Bóg darował,
I niech Go wychwala dziękczynna pieśń nowa!

5. Choral
Chwała niech będzie, cześć i uwielbienie
Ojcu, Synowi, świętemu Duchowi!
Niech nastąpi rozmnożenie
Łask danych Jego ludowi,
Byśmy wiernie Mu ufali
I Mu całkiem zawierzyli,
Byśmy na Nim budowali,
Serce z wolą połączyli
W oddaniu dla Niego.
Przeto więc teraz śpiewamy:
Amen, dojdziem do wszystkiego,
Gdy Mu z serca zaufamy.